zemior

"Don't watch me crying " رو با من بشنوید.

از اونجایی که هنوز هم به اندازه ی کافی در مقوله ی «ترک کردن موقعیت ها و انسانها» چندان موفق نبودم و سریال های بلند دیدن باعث تشدید این احساس ناخوشایند میشد، از طرفی ترک کردنش هم روا نبود، تصمیم گرفتم مینی سریال های بیشتری ببینم. من از اون دسته آدمهایی م که فیلم بودن فیلم ها تو کت م نمیره و ممکنه زار زار گریه کنم، خشمگین بشم، خوشحال بشم، استرس بگیرم و... و خب بعد از after life واقعا روزهای خوبی نداشتم تا بیام عادت کنم ((: اما خب عمیقا هم به دارک کمدی عشق می ورزم و دوست دارم سریال هایی با تم این چنینی ببینم.

مدت زیادی ه به این وبلاگ بی وفا بودم و فیلم و سریال ها و کتابهای خوبی خوندم که جاش بود بیام اینجا ثبت شون کنم که امیدوارم قبل از شروع ترم بتونم یه دستی به سر و روشون بکشم اما خب تصمیم گرفتم الان درباره ی دوتا مینی سریالی که اخیراً دیدم حرف بزنم. راستش حرفی درباره ی خودشون ندارم. یعنی اگر برگردم دیگه نمی بینم شون، امتیاز IMDB شون بالاست و نقدهای مثبت زیادی داشتن و جایزه گرفتن، اما من شخصا دوست شون نداشتم. فقط چیزهایی درباره شون فهمیدم که به نظرم خوبه بنویسم. بنویسم که بگم هستی امروز چطور به چیزها فکر میکنه.

چون تا حد خوبی اسپویل میشه و من سعی دارم کمتر انسان بی شعوری باشم، در ادامه ی مطلب خواهم نوشت و صفحه ی اول رو در حد معرفی نگه میدارم.

Creators

• Alec Berg
• Bill Hader
• امتیاز IMDB: 8.4